De Boetenbaintjes
wandelen in het noorden van Nederland
sinds 1994

Yde met zon, maar zonder meisje

Het vertrek was deze keer weer hilarisch en chaotisch. Het startpunt van de wandeling was de Buitenplaats in Eelde. De bus vertrok om 9.05 uur van het station in Groningen. Peter en ik gingen met de auto naar Eelde. Jan, die op de fiets was, stond al bij de bushalte, waar een papier overheen hing met de melding  "Halte tijdelijk vervallen". Ook vandaag nog? Dat was onduidelijk. Er parkeerde bij het museum een auto waar de 2 veurlopers, Janny en Wies uitstapten. Hoezo met de bus? Janny stond trouwens bij de bushalte in de buurt van haar huis en was door Martha de auto ingepraat. Ondertussen arriveerde Angela, die door haar man gebracht was.

Toen kwam de bus en stopte gewoon bij de halte en leverde 3 verwarde BB-tjes af: Marja, Frieda en Margreet D.  "Ik was al laat en er stond geen veurloper bij de bus, wel andere BB-tjes. Dus toch maar ingestapt". Enfin, toen ook Iet nog aankwam met de auto waren we compleet. Wel ontstond bij de voorlopers, nog voor we een stap gedaan hadden, al stress over de nazit; De Buitenplaats sloot om 17.00 uur en in de ene kroeg was een besloten partij en de andere hadden ze nog nooit open gezien. Dan de vaart er maar inhouden en niet te veel pauzeren.

Martha deelde ook nog mee dat het meisje van Yde er nu niet was, omdat de wandeling oorspronkelijk op 24 mei zou zijn en ze hadden het op deze korte termijn niet kunnen regelen dat het meisje er al vandaag, op 12 april, kon zijn. Een domper natuurlijk, want het gaat altijd om het meisje. Maar goed, de mist trok op en de zon brak door en daar deden we het ook voor.

We liepen eerst een rondje om het vliegveld waar geen vliegtuig te bekennen was (en de rest van de dag heb ik trouwens ook niets gehoord). Bij een ven bekende Martha dat ze daar in haar jeugd gezwommen had met vriendjes en vriendinnetjes in een badpak met ‘voorzetcups’. Nu kwamen er oudere jongens op crossmotoren langs, die zich keurig inhielden toen ze ons passeerden.

Na een stuk langs het Noord Willemskanaal was er eindelijk een pauze met keuze uit 2 plekken met ieder een picknicktafel. Alda en Margreet D. kozen voor de tafel bij de sluis met een "vreemde" man met een boek en een fiets (die er trouwens op de terugweg nog zat) en de rest propte zich aan de andere tafel op een mooi plekje maar met veel rotzooi (Janny ruimde het na afloop allemaal keurig op). Aan de rand van het water stond een gedenkteken voor "Buurman", overleden in 2012 en omringd door bloeiende viooltjes. Intrigerend. Wie was Buurman? Aan de overkant stond wel een huis en ik denk dat Buurman een visser was, die altijd op dat plekje zat.

Verder naar Appelbergen via de chique buitenwijk van Glimmen en door kwekerij Bonte Hoek, die helaas failliet gegaan is. De eindeloze bomenrijtjes stonden er nog steeds, wel veel kweek eronder. (Volgens internet heeft dezelfde eigenaar in april 2013 een doorstart gemaakt). Het was volop voorjaar met een heerlijke temperatuur, fris groen, pinksterbloemen en paardenbloemen en blote armen. Het terras in Appelbergen was heerlijk. Binnen was een feestje van moeders die samen op zwangerschapsgym gezeten hadden. Ook de producten van de zwangerschap waren er, sommigen waren weer zwanger. Wij, 60 plus dames, hadden het over zwakke en broze botjes en calciumtabletten en vitamine D-pillen. Bijzonder was dat Martha haar water zuiverde van calcium, maar wel calciumtabletten slikte. Maar die pillen zijn binnenkort op en dan kan ze gewoon weer calciumrijk kraanwater drinken. Maar wij moesten verder, anders hadden we geen nazit.

Dus in gezwinde pas naar Glimmen, door het Quintusbos, de Vosbergen en landgoed Lemferdinge naar Eelde. Bij het landgoed ontstond een splitsing tussen beide veurlopers; ze namen ieder een ander lusje en beweerden alle twee dat hun lusje het mooist was. Ook dachten we nog even aan het verjaardagsfeestje van Jo en hoopten dat we volgend jaar weer zo’n partij zouden hebben voor zijn 85ste verjaardag.

Ruim op tijd, even na 3 uur, waren we klaar en hadden we er 23 kilometer op zitten. Ook het terras van De Buitenplaats was heerlijk in de zon. En na een uurtje ging ieder weer zijns/haars weegs met fiets, auto of bus.

 

Mariette