De Boetenbaintjes
wandelen in het noorden van Nederland
sinds 1994

Koningsdag in Westerwolde

Niks geen koningsdag in Westerwolde. Daar  is het een rustige aangelegenheid. Onderweg naar Smeerling was er wel vlagvertoon, maar dat was dan ook alles. Geen optochten, geen vrijmarkten en geen braderieën. En ja, logischerwijs was er in de natuur geen sprake van een oranjefeestje, daar was het gewoon heerlijk voorjaar. Alleen de naar oranje neigende bodywarmer van Angela deed een beetje mee.

Het was een klein groepje dat afreisde naar Smeerling. De rest vierde koningsdag of was met meivakantie, denk ik. En toch bleek de helft van dat kleine groepje in bezit van een afstandsmeetappje of hoe zo’n ding heet dat via je smartphone bijhoudt hoeveel kilometers je aflegt en wat de gemiddelde snelheid is. Maar het valt kennelijk niet mee of zo’n appje goed in te stellen. Zo meldde Frieda na anderhalf uur dat we min 18 kilometer hadden gelopen. Nu had ze hem op de racefietsstand staan, maar de gemiddelde snelheid was 2,2 kilometer. Ik snap niet hoe je met zo’n geringe snelheid in anderhalf uur 18 negatieve kilometers af te leggen. Misschien moeten we het voorleggen aan de wiskundemeisjes. Frieda zette hem uit. Bleven over die van Peter, Sietske, Margreet D. en het horloge van Gerard; ze gaven allemaal een andere afstand aan. Hele discussies of je hem in de pauze moet uitzetten, maar dan moet je hem ook weer aanzetten (hetgeen Peter vergat). Nee, je kunt hem aanlaten, alleen is dan de gemiddelde snelheid niet meer betrouwbaar. Je moet hem wel uitzetten als je uitgewandeld bent, anders neem hij de auto- of busrit ook nog op.

Zo bleek bij thuiskomst dat wij 42,4 kilometer afgelegd hadden. Als je dat optelt bij die min 18 van Frieda dan snap je dat iedereen bekaf was en dat Angela tijdens de koffiepauze verlangde naar 1 van haar 3 hangmatten. "Gebruik je die ook?", vroeg Sietske. "Niet zulke domme vragen stellen", antwoordde Angela. Waarna ze een heel betoog gaf hoe je in een hangmat moest liggen, hoe je zo’n ding bevestigde, op welke plekken ze in en om huis er eentje had en hoe heerlijk het was. We wilden allemaal onmiddellijk in zo’n mat gaan liggen. Maar dat kon niet, we waren pas halverwege, althans op papier. Of dat in werkelijkheid ook zo was zou aan het eind wel blijken, aldus Gerard.

Dus verder door het bosje van Jipsingbourtange, langs het Musselkanaal Oost en over de velden naar het Metbroekbos bij Smeerling. Tenminste dat was Gerards bedoeling. Maar een paar, vermoeide, doch nog steeds oplettende BB-tjes zagen op een paddenstoel dat Smeerling een andere kant opwees dan Gerard ging.  "Moeten we niet hierlangs? Is dat korter? Ik houd niet van die lusjes aan het eind. We zijn moe!". Het was nauwelijks korter en zeker niet mooier (want langs de weg en niet door het bos), maar we gingen toch. Gelukkig was er snel een mooi pad door het land en bleven het lange, maar mooie kilometers. Het was toch al een perfecte wandeldag: lekkere temperatuur, een zonnetje dat zijn best deed, maar er niet doorheen kwam, gerommel in de verte, dat loos alarm bleek en een prachtige natuur. Overal grote plakkaten met grootbloemmuur, hondsdraf, ereprijs, salomonszegel, paardenbloemen, pinksterbloemen, fluitenkruid en ooievaarsnesten met ooievaar.

Maar we waren allemaal moe, dus het lag niet aan mijn heup, dat ik bijna geen poot meer kon verzetten en alles zeer deed. En dus zegen we na 26,4, 27,1 kilometers of iets daartussen neer in theehuis Smeerling, dat tegenwoordig Gasterij Natuurlijk Smeerling heet. Maar behalve de naam is het er als vanouds en niet erg veranderd. Hoewel, ze hebben tegenwoordig milkshakes en sorbets, heerlijke biologische wijn, 3 soorten bier en poffert. Frieda nuttigde dit laatste en Henny liet zich uitvoerig voorlichten over het bereiden van poffert. Bijna kocht ze een poffertpan, maar de maat was te groot. Ze was wel de enige die zich verheugde op tv-beelden van de koningsdag. De gasterij had trouwens wel de eerste prijs gewonnen bij de Groninger poffertwedstrijd.

We strompelden stram en stijf naar de auto en namen afscheid tot de volgende wandeling op 10 mei. Dat lijkt een makkie, met een korte wandeling als voorafje, bootje varen + eten, en nog een korte wandeling als toetje.

Mariette