De Boetenbaintjes
wandelen in het noorden van Nederland
sinds 1994

Koffie met cabaret en de gelaarsde lapjeskat

Ja, het was lachen geblazen op zaterdag 28 april, hoewel wakker worden met veel regen en wind weinigs goeds beloofde. Volgens de buienradar was het na tienen droog in het loopgebied, en dat klopte: in Gieten goot het niet. Met z’n achten op pad met een verrassende, niet ingeplande, koffiestop na driekwartier. Bineke, een vriendin van Janny en Wim stond net buiten toen we langs liepen. Voor de grap nodigde ik ons uit op de koffie en ze vond het leuk! Dus zaten we binnen de kortste keren met de schoenen uit op een heerlijke bank in een knusse kamer met prachtig uitzicht over de landerijen en was er koffie met een biscuitje. We werden lekker gemaakt met een nog te bakken cake en een al gebakken, maar reeds verorberde frambozentaart, maar dit was ook goed.

En het werd helemaal goed toen we getrakteerd werden op een cabaretact van de buurman, een kras Drents ‘boertje’ van 75 met pretogen, die de ene grap na de andere vertelde. De leukste was die van de spreekbeurt van zijn kleinzoon. Hij raadde de kleinzoon aan te vertellen over de dood van de haan van de buurvrouw Bineke en hoe verdrietig ze dat vond. Dan zeg je dus: “De haan van de buurvrouw is de dood, dat is heel verdrietig en daar vraag ik 5 minuten stilte voor”. Zijn spreekbeurt duurde 5 minuten. Toen we weggingen bleek hij alle schoenen verwisseld te hebben en stond maatje 37 van Thea naast maat 46 van Peter. De leukerd! Het ontbrak er nog maar aan dat hij de veters aan elkaar geknoopt had.

Toch maar verder, want de ochtend was al bijna om en we hadden nog geen 5 kilometer gelopen. Qua ondergrond hadden we 2 uitersten: asfalt of blubber. Die blubber was de net aangelegde dijk in de nieuwe natuur van het Torenveen. Naast nieuwe natuur was het ook een waterbergingsgebied, in vakjargon ook wel klimaatbeheersing genoemd. Het was mooi en wordt na wat meer begroeiing vast nog mooier; veel T-kruisingen, 3- en 4-sprongen van water met mooie bruggen en buitengewoon stevige hekken. Het leek wel of die hekken een aanbieding waren geweest van 2 voor de prijs van 1, want ze stonden werkelijk overal. Niet veel begroeiing dus (smurrie met spurrie), maar wel veel dieren: gele kwikstaart, een hele club boerenzwaluwen, veldleeuwerik en een zilverreiger, die een zwaan bleek te zijn. Dit weten we allemaal dankzij onze vogelaar Thea. En sprintende en springende reeën en nog veel sneller rennende hazen (een haas is een lange afstandsloper en kan wel 65 kilometer per uur halen en bochten van 90 graden maken). Ik moest ook denken aan de haas en de schildpad, een fabel van Aeschylus en de paradox van Achilles en de schildpad, zie hiervoor Wikipedia.

’s Middags om half 3 was na 17.5 kilometer de officiële koffieshop in Gasselternijveen. Hotel Nieveen was speciaal voor ons open. Hoewel ik nooit een hotel in Gasselternijveen zou boeken was ik onder de indruk van de klantvriendelijke eigenaresse, de heerlijke koffie verkeerd, de mooie theekannen en de lekkere appeltaart, en niet te vergeten de prettige prijs. Dus kon ik me toch voorstellen dat er 12 kamers bezet waren. Langs de oude spoorlijn Assen – Stadskanaal en het Brummelpad bereikten we de rand van Gieten en daar in het veld ontdekte Thea "de gelaarsde lapjeshaas", zoiets als een merel in winterkleed, zeg maar. Zij of hij zat zeer stil midden in het land met een ook stil liggend exemplaar ernaast, en een topsprinter er omheen. Door die snelheid konden we niet zien of dat ook een lapjeshaas was.

In Hotel Braams, waar je volgens de eerder genoemde buurman alleen op afspraak kon eten, omdat er geen kok meer was, konden nog wel drinken. We zaten in comfortabele stoelen met een haardvuurtje in de rug te genieten van lekkere biertjes, wijn en koffie. Vakantiebestemmingen werden uitgewisseld: Iet nu op Lesbos, Margreet nu in Extramadura, Frieda op Koninginnedag naar Lissabon, Wim en Janny met Pinksteren naar Portugal, Peter en Mariette misschien naar het Val d’Aosta, en natuurlijk de Hemelvaarttrekking naar Duitsland. Voor Jo was dat allemaal ‘wandelporno’. Wandelporno zijn verleidelijke reizen naar hele verre landen, die Jo niet meer kan maken en die hij eigenlijk ook niet wil zien in mooie brochures. Zelfs niet stiekem gluren!?

En zo was het dus de hele dag cabaret in een mooi, maar modderig Hunzedal en zonder een druppel regen.

Mariette