De Boetenbaintjes
wandelen in het noorden van Nederland
sinds 1994

Mistige Route 66

Hoe kun je je 66ste verjaardag nou beter vieren dan met een lekkere wandeling van de familie Boetenbaintjes? Nou, misschien met het concert later op de dag van Pé Daalemmer en Rooie Rinus.

Het was mistig en nevelig, de bomen drupten de hele dag, iedereen had glinsterende druppels in het haar en de zon had moeite door te breken. Dat lukte helaas ook niet. En het was nul graden. De kicks kwamen in eerste instantie dus niet van het weer. Een highway was het ook al niet. Voor een wandelaar leek het begin van een de route er nog een beetje op, want was een lang stuk asfalt dat in hoog tempo afgelegd werd. Maar als je Jan een beetje kent, weet je dat daar verandering in zal komen. En jawel, er kwamen gelukkig voldoende bospaden en glibberige paden langs sloten.

Op het station werd ik gefeliciteerd en gezoend door 13 Boetenbaintjes, die toch enigszins verbaasd waren dat ik er was. Toen we in Haulerwijk parkeerden bij Het bruine paard, bleek het café vroeger gerund te zijn door de oma van de moeder van Hella. Maar we bewaarden de kennismaking voor de nazit. Bijna iedereen vond het koud. Dat kwam ook omdat er ex-grieppatiënten bij waren. Margot liet bijna haar rugzak in de auto liggen, die weliswaar piepklein is, maar toch de noodzakelijk spullen als brood, geld en een flesje water bevat. Ondanks de mist zag Laura R. en herkende Hella de oorbel van Marja. De (plas)pauzes waren vanwege de kou ook erg kort, en de echte koffiepauze liet op zich wachten, maar insiders wisten te vertellen dat er wel een koffiestop was in de Stripe.

Er waren ook weinig Cities op deze Route 66, maar wel mooie open bossen, het Blauwe Bos, de Duurswalder Hei en het Haulerveld. Dat past ook beter bij ons. In deze omgeving gaan we in januari ook winterkamperen, niet verkeerd. Misschien gaat Marja deze keer ook mee? Maar we gaan niet eten en drinken in de Stripe hoor, dat is alleen onze laatste stop voor de camping. Maar winterkamperen is kampvuur (weliswaar overdekt) en nasi en een beetje kou lijden, maar niet lounchen in een kroeg!

De koffie en appeltaart in de Stripe zijn trouwens prima. Mijn tafelgesprek ging over sportaccommodaties en of het nu bij ons (Jo) en bij jullie (Sietske) beter, rustiger, goedkoper was. Belangrijk is ook of er gescheiden sauna’s zijn voor dames en heren. Sietske gaf de voorkeur aan een aparte damessauna, anders moest ze steeds die mannen op afstand houden. Jo vond dat jammer, want hij wilde Sietske wel persoonlijk leren, hoe ze dat moest doen: negeren die mannen! Van schrik liet hij zijn fleecejas achter en Marja haar sjaal. Het een heeft niets met het ander te maken, behalve dat Peter de kledingstukken vond en aan de eigenaars teruggaf.

Jan had aan het begin van de wandeling tegen mij gezegd: "Als ik had geweten dat je jarig was, had ik de route wat langer gemaakt". Ik vond 26 kilometer ook voldoende, toch slaagde Jan erin om onderweg de afstand aan te passen en uit te laten komen op 29 kilometer (GPS van Jo) en 28 kilometer (GPS Jan). Jan had trouwens een nieuw apparaat (I-Phone?), want hij moest zijn persoonlijke opleidingsbudget opmaken. Hij heeft nu nog steeds ruim € 1000,-- over. Ik zei dat ik wel belangstelling voor een I-pad had. Die had ik voor mijn verjaardag aan Peter gevraagd, maar hij zei dat hij geen rooie kon vinden, en dus bleef het bij een grote bos rode bloemen. Ik weet niet wat Jan voor me kan doen.

De nazit in Het bruine paard was goed, de geest van de oma van de moeder van Hella waarde nog rond, omdat Hella vertelde dat ze met een genealogisch onderzoek bezig was, en o.a. gevonden had dat verre voorouders in Indië gewoond hadden en daar rijk geworden waren. Wij dachten dat van dat geld later deze kroeg gekocht was.

In de auto zongen Margot, Annemiek en Janny mij vanaf de achterbank toe, en toen voelde ik me echt jarig. We eindigden deze verjaardag met het optreden van Pé Daalemmer en Rooi Rinus met striekers en bloazers in een bomvolle Oosterpoort. Nou, die kunnen wel een feestje bouwen. Fantastisch. Hun liedjes blijven altijd leuk, maar de muziek erbij maakte het heel bijzonder, met mooi solo’s van een gitarist, een celliste en koperblazers. Zoals het hoort eindigde het met het Grunnings Laid, dat ik uit volle borst meezong. Om half twaalf waren we thuis. Een lange dag voor een 66-jarige.

Mariette

 

Route 66 (klik hier)

Well if you ever plan to motor west
Just take my way that's the highway that's the best
Get your kicks on Route 66

Well it winds from Chicago to LA
More than 2000 miles all the way
Get your kicks on Route 66

Well goes from St Louie down to Missouri
Oklahoma city looks oh so pretty
You'll see Amarillo and Gallup, New Mexico
Flagstaff, Arizona don't forget Winona
Kingman, Barstow, San Bernadino

Would you get hip to this kindly tip
And go take that California trip
Get your kicks on Route 66

Well goes from St Louie down to Missouri
Oklahoma city looks oh so pretty
You'll see Amarillo and Gallup, New Mexico
Flagstaff, Arizona don't forget Winona
Kingman, Barstow, San Bernadino

Would you get hip to this kindly tip
And go take that California trip
Get your kicks on Route 66