De Boetenbaintjes
wandelen in het noorden van Nederland
sinds 1994

Hemaworst uit de ijzertijd

Het is nog een beetje kil en mistig als we van start gaan in oostelijke richting. Bij de ijzertijdboerderij wordt duidelijk hoe in de hanebalken ooit de Hema rookworst moet zijn uitgevonden. Een stukje educatie dat jammer genoeg niet op het informatiebord is vermeld. Museumdorp Orvelte wordt daarna al snel bereikt. De dames van de Schenkerij zijn sfeervol ouddrents gekleed, maar wat mij vooral opvalt is dat ze beginnen met een vraag naar het afzonderlijk dan wel gezamenlijk bestellen en afrekenen. Professioneel! De koffie is prima, de tosti wordt als middelmatig beoordeeld.

Na deze vroege stop (we zijn nog maar op 6 kilometer) is de mist nog niet opgetrokken. Erger nog het begint wat te driezelen, te motregenen. We zoeken de Orvelter bosjes op. Daarna volgt een geïmproviseerd stuk langs de rand van een pas bemest landbouwperceel. Ah, de heerlijke geur van het platteland. Iets verder staan twee schapen met grote rechte oren in de wei. Ze lijken wel een kruising tussen een lama en een schaap (het zijn Border Leicester schapen).

Door de vroege koffiepauze is de tweede helft van de route heel erg lang. We maken daarom een tussenstop bij een vennetje op het Scharrebroek. En dan breekt de zon voor het eerst door. Vlakbij staat een ooievaar aan z'n nest te werken. De hei is drassig en de opstapjes over het hek zijn wrak, maar dat mag de pret niet deren. Via de Boekweitenplas komen we terug in Westerbork.

Het personeel van het Wapen doet desperate pogingen om extra terrasverwarming aan te zetten. Dat leidt helaas tot uitval van alle branders. “Ze moeten een kwartier afkoelen voor ze weer aan kunnen”. Dat zal de reden zijn van de plotselinge behoefte aan bitterballen.

Dankjewel Jan, het was een erg leuke en originele wandeling door een vrij onbekend gebied.

Bert