De Boetenbaintjes
Rudolf en Norg. Daar is iets mis mee, maar wat? Al twee keer had hij een rondwandeling Norg op het programma. Beide keren is het niet gelukt er te komen. Te weinig auto’s. Zou dat het zijn of zou er meer achter zitten? Rudolf wil eigenlijk niet naar Norg? Of Norg wil niet dat Rudolf daar met zijn clubje rondbanjert? De eerste keer werd het met de bus naar Roden. Deze keer werden het de Onlanden, met de bus naar Hoogkerk. Prima alternatieven, maar natuurlijk geen Norg. Eens moet het lukken.
12 BB-tjes zagen het wel zitten en hoopten dat de regen mee zou vallen. Tot 12 uur was dat ook het geval, de zon scheen zelfs fel en uitbundig. Vanaf de parkeerplaats liepen we, tot mijn grote verrassing, over een heerlijk zacht graspad met grote bogen naar de Peizerweg om daar over te steken naar het Hoogholtje in de Onlanden. Het is er mooi, maar ik vind het jammer dat er vooral betonnen fietspaden doorheen lopen. Zo nu en dan hadden we een afstekertje over een graspad.
In Roderwolde ontstond onzekerheid over de koffie. De molen was ivm met molendag open en en daar was koffie. We hadden het te laat in de gaten en het Rode Hert, ooit beroemd om de zelfgebakken taarten en gezelligheid, is al jaren dicht. Gelukkig was er een rustpunt.
In een schaftkeet kon je koffie, thee of soepje maken, er stonden genoeg stoelen en er was zelfs een wc. De zon scheen nog steeds en de buienradar zei ‘buien in de buurt’. Ze waren ook aardig zichtbaar, maar waaiden de andere kant op. De Tocht om de Noord deelnemers vertelden enthousiast, hoe leuk en gezellig het was geweest met muziek, theater en lekkere hapjes. De tweede dag was afzien over de lange rechte asfaltwegen. Wij vervolgden onze weg ook over een lange, rechte asfaltweg in een regenbui richting Leekstermeer.
Gelukkig waren we snel op een zachte, groene dijk, Sandebuur heet het daar. De zon scheen ook weer, een mooi moment voor een lunchpauze met zicht op het meer. En daar ontstond een ware modeshow van regenkleding. Janny had moeite met de voor- en achterkant van haar regenbroek. Ze had hem achterstevoren aangetrokken en dat zat niet echt lekker. Uit dan maar en opnieuw aan. Zorgvuldig werd bestudeerd wat de voor- of achterkant was. Weer achterstevoren. De de derde was het goed. Ik was onder de indruk van haar evenwichtsgevoel. Ik kan een broek allen zittend of liggend aantrekken. Janny kan dat staande zonder te wiebelen of om te vallen. Astrid F zette een nieuwe trend in en showde hoe je niet telkens je broek aan en uit hoeft te trekken. Als je een regenbroek hebt met een rits tot aan je heupen, til je de pijpen op, knoopt ze aan elkaar, zet ze vast onder de heupriem van je rugzak et voilá. Als het regent laat je de pijpen zakken, doet de rits dicht et voilá. Er werden allerlei namen verzonnen, zoals, hotpant, luierbroekje of regen rokje. Charmant is anders, maar wel praktisch. Agaath volgde haar voorbeeld onmiddellijk en in haar kleurrijke outfit valt het nog meer op. Annemiek klaagde over de te grote maat van haar regenbroek, kleedde niet zo mooi af en Nienke vroeg zich af, of je in een regenbroek wel sjans kon krijgen.
De regen trok zich niks van de mode aan en barstte nu in alle hevigheid los, dus naar beneden met die pijpen. Gelukkig hadden we de wind in de rug, evenals de meeste kilometers en zo zeilden we terug naar de parkeerplaats over hetzelfde heerlijke graspad. We bedankten Rudolf voor het mooie alternatief. Het was een redelijk korte (speciaal voor mij, zei Rudolf), zonnige en natte, hard en zachte, gezellige en mooie wandeling. Een klein groepje ging voor de nazit naar Van der Valk, de rest ging naar huis.
Mariette