De BoetenbaintjesBoetenproat
Feanwâlden
- Boetenproat
Zaterdag zou het kwik in Noordoost-Friesland tot 27 graden stijgen, wel erg warm, maar gelukkig niet zo heet als twee weken geleden toen de Boetenbaintjestocht in Westlaren werd afgelast vanwege de extreme hitte. Er stonden zaterdag rond half 10 dan ook 10 Boetenbaintjes op het Hoofdstation in Groningen bij spoor 3 te wachten om in de Arriva-trein van 9.39 uur naar Feanwâlden te stappen. Een klein half uur later ontmoetten we bij de ingang van het station Feanwâlden nog 5 Boetenbaintjes, die met de auto naar Feanwâlden waren gekomen, waaronder veurloper Manon. Om 10.15 uur gingen we met 15 Boetenbaintjes onder leiding van Manon van start vanuit Feanwâlden, ‘het kloppend hart van Nationaal Park de Noardlike Fryske Wâlden’, aldus de tekst op een banner in het centrum van Feanwâlden.
Het zou moeten kunnen
- Boetenproat
Onder leiding van Jan hebben we een mooie tocht gemaakt vanaf het Loomeer richting Orvelte en met een bocht weer terug. Het weer viel mee. Af en toe een klein drupje, wind en toch ook zacht weer. Als het technisch had gekund dan was deze Boetenpraat dit keer een geluidsfragment geworden. Hier een poging. Het beeld is als volgt; we hadden net ruim de tijd genomen voor een uitgebreide koffiestop. Met twee volle tafels zaten we in de Drentse heerlijkheid in Orvelte. Buiten aten velen nog een boterham en de rugzakken gingen weer om. Ongeveer een kwartier later verlieten we het plattelandschap en via een hekje konden we het bos weer in en het Drenthe pad vervolgen. Of tenminste... het zou moeten kunnen.
Astrid(s) weer
- Boetenproat
Het lijkt wel of Astrid H een afspraak met de weergoden heeft, dat haar wandelingen altijd zonovergoten en warm zijn. Tijdens haar eerste veurloperswandeling zou het kwik tot boven de 30 graden stijgen. Ik meldde me af, omdat het hitteplan voor ouderen van kracht was. Voor zaterdag 23 mei was de verwachting ook weer warm, 28 graden. Dat red ik wel, dacht ik. Over de afloop straks meer.
De Hünenweg
- Boetenproat
Hemelvaart, deel 2
Zaterdag werd ik gewekt door een kakofonie van vogelgeluiden, de app Merlin gaf 8 verschillende soorten aan die tegelijkertijd hun lied zongen. Een heerlijke manier om wakker te worden, maar wel erg vroeg. Gelukkig lukte het om nog wat te slapen.
Meppen und Bippen
- Boetenproat
Hemelvaart, deel 1
Het was een komen en gaan in Meppen und Bippen. We begonnen met 8, wat er eigenlijk 9 hadden moeten zijn, maar Margreet S. was helaas ziek. Met 4 auto’s kwamen we gelijktijdig aan bij het Friedhof in Bokeloh. We gingen meteen op pad naar Meppen, een verrassend leuk stadje met een gezellig centrum met lekkere koffie en taart. De terugweg ging over de Hühnenwege en leidde ons langs hele oude watermolen, een prachtige Kunstschule en museum naar de rivier de Hase.
De koningin van de kleine paadjes
- Boetenproat
Vandaag even na vijven liepen Ellie en ik samen naar het station in Groningen. We concludeerden nogmaals dat we vandaag weer heel mooi gewandeld hadden van Eelde naar het Groninger café De Klikspaan, de plek van onze nazit. Ellie vond Margreet toch echt de koningin van de kleine paadjes.
Zachte krachten
- Boetenproat
Van de week kreeg ik een appje van Mariette. “Dag Manon, ga jij zaterdag mee op de laatste veurlopers wandeling van Peter? En zo ja, zou jij dan een boetenproatje willen maken. Ik vind het prettiger als iemand anders de loftrompet afsteekt dan ik.” Ik heb gereageerd met “De lat is gelegd😊😊 Prima, ik probeer er wat moois van te maken.”
Tja, en dan een Boetenproatje….. wat zal ik er van maken. Het was voor mij een dag die zich laat beschrijven met gevoel, sfeer en minder met woorden. Eerst de feiten. Margreet en ik kwamen samen uit Assen aan bij de Oringer Marke in Odoorn. Daar stonden zo’n vijf anderen al klaar. Paar minuten later arriveerden er 4 auto’s uit Groningen en stonden we start klaar met 21, 22 Boetenbaintjes waaronder Jeanet uit Wolfsheze.
De vierdaagse van Manon
- Boetenproat
Het was een hele opgave voor veurloper Manon om 22 BB-tjes veilig over 24 kilometer te loodsen om voor het donker thuis te zijn. Ze pakte het kordaat aan. ‘We gaan een soort vierdaagse lopen’. Ik snapte het niet onmiddellijk. Ze legde uit dat we vier etappes van 6 kilometer liepen en na die 6 een pauze hielden. Geen tussendoorse pauzetjes. Ah, ok, ik snapte het en vond het slim. Want je weet hoe dat gaat, gaat er 1 BB-tje plassen, dan pakt nummer 2 een broodje, nummer 3 een banaan, nummer 4 een kopje thee, en voor je het weet heb je een pauze van een half uur. Sander was ontwaakt uit zijn winterslaap. Het was weer warm genoeg om mee te lopen. En er was een nieuweling, die goed mee kon komen.