Veurlopers

De Boetenbaintjes hebben veurlopers, duo-veurlopers, gastveurlopers, inval- of ruilveurlopers en sinds zaterdag 27 september ook een op-het-laatste-nippertje-invalveurloper.  Janny had de primeur. We stonden met 14 op de parkeerplaats van hotel Hofsteenge in Grolloo. Rudolf en Janny waren in druk overleg met de telefoons in hun hand. Wat was er aan de hand? Nou, Rudolf bleek een feestje in Utrecht te hebben dat telkens van aanvangstijd wisselde. Janny zou aanvankelijk alleen de tweede helft overnemen, maar het was handiger de hele tocht te doen. We zwaaiden Rudolf uit en liepen achter Janny aan, die zelfverzekerd en met vaste tred de troepen aanvoerde.

Het was een mooie, rustige herfstdag, weinig wind en een beetje zon. Nog geen herfstkleuren, maar wel herfstgeuren en paddenstoelen. Hele, lieve, kleine, knalrode vliegenzwammen en dikke boleten. De wandeling was ook prachtig. Slingerde bospaadjes, rechte zandpaden, hobbelige paadjes met hoog pitrus, heidevelden met helaas uitgebloeide heide en statige beukenbossen. Allemaal lekker zacht aan de voetjes, behalve op de stukken die bezaaid waren met eikels. We kwamen ook nog langs de Ieberenplas, net te fris om in te duiken.

De koffiestop was bij Hegeman in Schoonloo. Rudolf had gereserveerd. Ina en ik wilden een flat white. Dat kenden ze niet. Reinder wilde een dubbele espresso met extra heet water. Kenden ze niet. “We zijn hier in Schoonloo hoor”, zei de dienster met een brede glimlach. Maar ze kwam Reinder wel een kannetje heet water brengen. De appeltaart en wafel met warme kersen vonden gretig aftrek. We mochten apart afrekenen en ze prees ons, omdat we gereserveerd hadden. Toffe meid.

Het eerste deel terug naar Grolloo liepen we over het Pieterpad. We komen meestal weinig wandelaars tegen, maar nu was het druk, heel veel tegenliggers. We kwamen onverwacht op een verrassend mooie lunchplek met picknickbank, keet met stoelen en houtkachel en prullenbak. En kruiwagens die hun beste tijd gehad hadden. Wat een luxe. Een mooie plek voor de picknick of winterkamperen. Toen ik de bosjes in was, kieperde de picknickbank om en plette bijna 4 BB-tjes. De oorzaak weet ik niet. Iemand stond op en het evenwicht was weg? De bank was niet in al te beste staat? Het leidde in ieder geval tot een discussie: picknickbanken moesten jaarlijks gecontroleerd worden, er moest een onderzoekscommissie komen en in ieder geval een protocol over hoe om te gaan met ongelukken met picknickbanken.

We volgden een stukje van het Sprokkelspoor en liepen via een vlonderpad over het droge zand. Dat zand zal op andere momenten wel water zijn, want ik kan me niet voorstellen dat de vlonders er liggen om de kuitspieren te sparen. Het laatste stuk was iets meer asfalt, maar dat mocht de pret niet drukken. We bereikten na 20 kilometer café Hofsteenge. Ook hier had Rudolf gereserveerd en stond binnen een grote tafel klaar. Wij zaten liever buiten. Mocht ook. Reinder, Ina en Astrid F gingen met het beeld van Harry Muskee op de foto. We waren voldaan en tevreden over de mooie route en de prima organisatie van Rudolf. En natuurlijk over de flexibiliteit en voortreffelijke leiding van Janny.

Mariette