De Boetenbaintjes
Zaterdag 24 oktober reed ik de P&R parkeerplaats in Borger ongeveer 5 minuten voor de aangekondigde vertrektijd op. Ik keek om me heen en zag een paar mensen, maar geen wandelaars. In de verte een onbekende man in spijkerbroek en op wandelschoenen. De twijfel sloeg een beetje toe. Ik wás toch op tijd en had mensen bij de bushalte zien staan wachten op de bus. Nog een keer nadenken over uit welke richting de bus zou moeten komen. Mijn conclusie: ik was op tijd én er waren nog geen andere BBtjes.
Een paar minuten later wist ik het zeker. De bus stopte aan de overkant van de N-weg en 9 bekende BBtjes stapten uit de bus. De één al volledig in regenkleding en de ander nog positief gestemd zonder. De onbekende man bleek ook voor de eerste keer mee te wandelen. Janny had al contact met hem gehad.
Na een paar kilometers, in een herfstig decor, vroeg Janny of ik een stukje wilde schrijven. Astrid H. wierp zich op als BB-fotograaf van de dag. Een paar tellen later hoorde ik iets over een stukje heeft een rode draad nodig. Okay, een rode draad dacht ik. Hopelijk maken we wat mee. Het was herfst en het bleef herfst. Mooie kleuren, een regenbui, wind en ’s middags ook nog wind én zon. De hele dag hebben we gewandeld in een prachtig herfstdecor. Van Borger richting het Nije Hemelriek. Van daaruit naar Gasselte, met een tussenstop bij restaurant Moatie en via een lus terug naar Borger.
De grote pauze was rond 13.00 uur. De ober bij Moatie leek een beetje teleurgesteld, slechts 1 appeltaart werd besteld en verder alleen drankjes en een vega tomatensoep. Ga zelf maar na wie deze dag niet meeliepen. Sommige BBtjes bestelden wel een 2e koffie of thee. Zo kon de ober toch tevreden zijn.
In Borger hebben we met 9 van de 12 nog een gemoedelijke nazit gehad. We hebben de wandeling kort geëvalueerd; herfst, herfst, herfst en geluk gehad met het zonnetje en de hoeveelheid buien.
Een rode draad van een Boatenproat kan ook een mooie herfstige wandeling zijn.
Manon