De Boetenbaintjes
Met zijn tienen vertrokken we uit Groningen naar de Slotplaats in Bakkeveen. Daar stonden nog 5 BB-tjes, waaronder Gerrit. Na anderhalf jaar blessure en ander leed was hij er weer. HP was met zijn lange benen de snelste en vloog Gerrit om de hals en deelde zijn vreugde ook met de anderen. En terecht, want Louise en Jacqueline zie je niet elke wandeling, Thea en Hotske waren bijvangst. En natuurlijk werd Gerrit door de rest gezoend en geknuffeld. Hij straalde, wij straalden, hij was blij en wij waren blij. We stuurde virtuele zoenen en sterktes en liefs naar de virtuele meeloper Marja, wensten Peter beterschap en toen konden we op pad.
Jan leidde ons door de Bakkeveense duinen en heide. Het was mooier weer dan verwacht en al snel kregen we het warm. Maar drassig was het ook. Om beurten gingen we naast Gerrit lopen om zijn hele verhaal te horen, hij bleef stralen. Na 9 kilometer was er koffie in Haulerwijk. We spraken over de aanval op Iran en de Epstein files. Yolanda snapte niet waar al die mannen de tijd en de energie vandaan haalden voor dat soort uitspattingen. Ze werd al moe als ze eraan dacht.
De lucht werd donkerder en de omgeving kaler en de wind sterker. En ook hier werd de natuur weer overhoop gehaald. Dikke trekkersporen, blubber en schrikdraad, zodat er een smal randje overbleef om te lopen. Een bord kondigde aan dat hier de heide vitaler gemaakt werd. Ik vroeg me af of ze dat met mij ook konden doen, terug naar de vitaliteit van een 40-jarige. Op een andere plek verexcuseerde Staatsbosbeheer zich voor de abominabele staat van het pad, even ongemak, maar alles zal reg komen. Via de gerevitaliseerde Duurswouder heide kwamen we in de prachtige beukenbossen van Bakkeveen. We gingen niet langs de freulevijver, maar wel langs de bijzonder boom, die ik olifantenboom noem, vanwege zijn grote voeten. En mooi was het, ondanks de miezerregen. Een deel ging rechtdoor naar de parkeerplaats, de rest liep naar het dorp voor de nazit. (De Slotplaats heeft helaas geen horecafunctie meer). Jacqueline zei dat ze zich al een uur verheugde op een nul.nul biertje. Ze werd op haar wenken bediend. En wij ook. Het gesprek ging over boycotten van de Amerikaanse techbedrijven en over te stappen op bijvoorbeeld Linux en Proton en Signal. Wij wilden dat allemaal heel graag en Janny is bereid een workshop te geven. Dus binnenkort zijn we allemaal ‘veilig’. Natuurlijk bedankten we Jan voor de mooie wandeling van 22 kilometer en reden in de stromende regen naar huis.
Mariette