De Boetenbaintjes
Hemelvaart, deel 1
Het was een komen en gaan in Meppen und Bippen. We begonnen met 8, wat er eigenlijk 9 hadden moeten zijn, maar Margreet S. was helaas ziek. Met 4 auto’s kwamen we gelijktijdig aan bij het Friedhof in Bokeloh. We gingen meteen op pad naar Meppen, een verrassend leuk stadje met een gezellig centrum met lekkere koffie en taart. De terugweg ging over de Hühnenwege en leidde ons langs hele oude watermolen, een prachtige Kunstschule en museum naar de rivier de Hase.
We liepen langs de oever en hadden zicht op een glooiende overkant en links van ons een uitgestrekt natuurgebied met heel veel Schotse Hooglanders. Echt verrassend mooi en we riepen dat voor ons het weekend niet stuk kon. Hemelvaartsdag is in Duitsland ook vaderdag. Die dag vieren de vaders met elkaar en met veel bier, ze zaten in kano’s of op de fiets.
We reden nog 40 kilometer naar de camping in Bippen, waar we eerder geweest waren, maar ik niets herkende. Het was er prima: ruime plek, schone toiletten, warm water en lekkere douches. Annemiek bleek haar tent midden op een pad neergezet te hebben en moest verkassen. De nieuwe plek was niet ideaal en de volgende dag verkaste ze nog een keer en stond gezellig tussen Ellie en ons in. Al snel stonden de stoeltjes en de tafels klaar en was er bier, wijn en snacks. Willemien spande haar tarp en toen was het helemaal gezellig. Soms vielen er een paar sputters, was de wind een beetje fris, maar ook veel zon. In ieder geval een stuk aangenamer dan verwacht. Als voorafje hadden we heerlijk taarten van Ellie en Willemien, de 1 met spinazie en noten gevuld en de ander met asperges en geitenkaas. Ook zonder Thea werd het opwarmen van de warme maaltijd vlekkeloos uitgevoerd. Zonder enige aansporing ontstaken Peter en Jan de branders, gingen roeren en deelden uit. En ook helemaal uit zichzelf verzamelde HP de afwas, kreeg assistentie en klaar waren we. Nog een rondje naar het dorp en dan naar bed. Nu is slapen in een tentje langzamerhand voor mij een hele klus geworden, maar als je geliefde partner vergeet de bedjes op te blazen, en je halverwege de nacht op de harde grond ligt, is dat geen pluspunt. Met veel geheister midden in de nacht bijblazen, plassen en verder proberen te slapen. Het vogelochtendconcert was geweldig.
De volgende ochtend konden we ontbijten in de zon. Daarvoor moesten wel ons hele hebben en houden verplaatsen, maar wat een luxe. Met enige vertraging arriveerden Manon en de Astrids (Margreet S. was nog ziek) en konden we met zijn elven op pad. Alweer een verrassend mooi landschap, glooiende akkers, keurig aangelegde aardappelvelden, waar duidelijke sporen van reeën te zien waren. Even later zagen we boosdoeners zelf, een drietal, het leken mij vader, moeder en kind. De akkers werden afgewisseld met stukken bos, en tussendoor knalgele koolzaadveldjes. Halverwege was er koffie met Kuchen, en wat voor Kuchen, een lastige keuze, behalve voor Jan en Peter, die gingen voor de beroemde Windbeutel mit Chokolat.
We liepen deze dag veel over de Mühlenweg. Kennelijk hadden hier vroeger allerlei soorten molens gestaan, maar er was weinig van overgebleven. Tijdens de pauze kwam HP plotseling tot de ontdekking dat hij jarig was. Is het vandaag de 15de? Ja. Oh, dan ben ik jarig. Hij werd gezoend en geknuffeld. We waren mooi op tijd op de camping en zaten net goed en wel geïnstalleerd, toen er een echte bui losbarstte. Gelukkig was er een leeg houten huisje waar we precies inpasten, met stoeltjes en borrels. Er werden hilarische ervaringen over onderkomens, eetgewoontes en gastvrijheid of het gebrek daaraan tijdens de vakantiereizen gedeeld. Zeer genoeglijk.
We besloten de avond in de pizzeria in Bippen. Lekker eten voor vooroorlogse prijzen en een zeer vriendelijke gastheer. Hij had pizzas in 3 maten: 24, 28 of 45 centimeter. We namen afscheid van Willemien, liepen naar de camping, namen nog een afzakkertje en gingen te bed. Deze keer waren de bedjes opgeblazen. De volgende ochtend na het ontbijt reden wij naar huis en de overgebleven 8 gingen weer aan de wandel.
Mariette