De Boetenbaintjes
Hemelvaart, deel 2
Zaterdag werd ik gewekt door een kakofonie van vogelgeluiden, de app Merlin gaf 8 verschillende soorten aan die tegelijkertijd hun lied zongen. Een heerlijke manier om wakker te worden, maar wel erg vroeg. Gelukkig lukte het om nog wat te slapen.
Op de camping hadden we gisteravond gezelschap gekregen van een aantal zeer sportieve fietsers, bike-packers volgens Laura. De zon scheen en ook zij hadden de zon opgezocht voor het ontbijt. Wij verplaatsten de tafel en gingen ook in de zon ontbijten. Nadat we met een groepsfoto en knuffels afscheid hadden genomen van Peter en Mariette gingen we weer op stap, nu met 8. Ongeveer 23 km stond er op het programma.
Jan leidde, zoals altijd, zelfverzekerd de wandeling. Het was weer een afwisselend landschap. Eerst door bos en daarna licht heuvelachtig gebied met landbouwgewassen, gerst, rogge, aardappels en nog hele kleine mais. De temperatuur was wisselend, als we tegen de wind in liepen was het echt fris, maar in het bos voelde het warmer. Jan had op de kaart een kapelletje gezien en dat leek een mooie plek voor een korte stop. Het was inderdaad mooi. Een robuust bouwwerk in tentmodel met banken en een grote tafel aan de rand van het bos, ideaal voor wandelaars.
Daarna weer verder door mooi beukenbos. Jan en Ellie zagen boven akkerlanden een grote roofvogel, een Wouw. Rode of Zwarte daar kwamen ze niet uit. Google bood duidelijkheid het was de Zwarte Wouw. Aan de rand van het bos met uitzicht op een groot maisveld stopten we voor broodje, banaan en thee. Een grote boomstam bood plek voor een heel aantal van ons de rest zat op de grond. We liepen vandaag grote stukken van de Hünenweg (Hondsrugpad in Nederland), herkenbaar aan gele bordjes met een blauw golfje.
De koffiestop was later in de middag bij een hele grote manege waar allerlei activiteiten gedaan konden worden. We streken neer op het terras en werden vlot en vriendelijk bediend. Koffie, kännchen thee, aardbeiengebak en Spargelsuppe. Toen we vertrokken barstte er een bui los, we konden gelukkig nog schuilen onder een afdak.
Het laatste stuk van de route was echt prachtig. Mooie paadjes door oud bos met kleine klimmetjes langs een riviertje en meertjes. Af en toe een houten brug. Na weer wat meer verharde paden zagen we de eerste caravans, het begin van onze camping, 23 kilometer in de benen. Manon en de beide Astrids gingen na de wandeling naar huis, fijn dat ze toch twee dagen mee gewandeld hebben.
En dan blijven er 5 over……. Schoenen uit, een drankje, nog wat chips en zoutjes, douchen en dan met z’n allen in één auto naar het restaurant van vanavond. Omdat Ellie graag een wijntje wilde drinken was HP zo lief om in haar auto te rijden. Een echt Duits restaurant dit keer met dito inrichting, gezellig. Iedereen was tevreden over zijn of haar gerecht, wel waren we verbaasd dat er geen toetjes te krijgen waren. Alleen koffie of thee. Op de camping ging bijna iedereen meteen in de tent om niet af te koelen, alleen Jan ging nog een rondje fietsen.
Zondag was het opstaan en de tent afbreken. Dat ging lekker vlot zodat we op tijd konden afrekenen en gaan wandelen. Afrekenen kon nog alleen contant en gelukkig was er iemand die veel contanten bij zich had. Dank!
We zouden een kortere wandeling maken, omdat we weer richting Groningen moesten. Ongeveer 12 km dacht Jan. We gingen met de auto naar Klein Bokern en van daaruit wandelen. Het ging langs maisvelden en door bos. Een schietvereniging was flink aan het oefenen en dat hebben we lang kunnen horen. Later op de dag. kwamen we langs het gebouw van de Schützenverein waar ze een feestje hadden. Compleet met fanfare muziek en mannen in groene kleding.
Jan had een voor de BB bekende uitspanning bedacht voor de koffie en die bleek tussen 12 en 14 dicht. We moesten even flink doorlopen om op tijd bij Hanni te zijn. Gelukt! En dat was ook echt de moeite waard. Eigenaresse Hanni is 80 plus, zeer vriendelijk, gastvrij en kent haar klanten. Gelukkig was er nog een plekje vrij voor ons, want het was druk met families die een verjaardag kwamen vieren. En nóg een gelukje, er was er nog voldoende zelfgemaakte warme appelplaattaart, mit oder ohne Sahne!
Op naar het laatste stuk. Nog een broodjesstop onder een prachtig afdak bij een blote voetenpad. Er was zelfs een kraan om de voeten weer schoon te kunnen maken. Toen we die probeerden door de knop in te drukken bleef deze zeker 5 minuten lopen, hier verbaasden we ons over. Na bijna 17 km waren we bij de auto’s. Na Jan uitgebreid bedankt te hebben voor dit mooie en goed georganiseerde weekend gingen we na iedereen geknuffeld te hebben richting Groningen. Iedereen werd thuis afgezet
Een mooi weekend waarbij de weergoden ons goed gezind waren. De voorspellingen waren namelijk niet best.
Ellie