De Boetenbaintjes
Op de dag dat de Volkskrant de zomervakantie afsloot en weer zijn normale proportie terug had liepen 11 BBtjes, met Wim als enige man, op een stralend warme zaterdag vanuit Steenwijk 23 km, eh...16 km of toch 20?
Martha en Annemiek zijn inmiddels volleerde voorlopers. Toen Marieke en Maria vanaf station Steenwijk dachten dat ze wel als eersten konden vertrekken greep Annemiek onmiddellijk in: Ho,ho, wij moeten voorop want wij zijn de voorlopers! Ik heb er niet goed op gelet, maar dat was volgens mij de enige keer dat ze ook daadwerkelijk op kop liepen.
Het inleidende praatje van Annemiek leerde ons dat er een extra lusje was gecreëerd om aan de kilometers te komen, (waarover later meer) en dat we een heen en weertje zouden maken om na twee uur lopen op een mooie plek koffie te kunnen drinken. Voor dat lusje was speciaal een kaart aangeschaft.
Het eerste stukje voerde ons langs de autoweg en een lelijke uitkijktoren, via mooie en welkome koele bossen naar de koffie, op een fraaie plek midden in het bos. Annemiek was enigszins verontrust omdat we al na een uur arriveerden. "Oh jee, we lopen een uur voor op schema". We hadden dus alle tijd voor voortreffelijke koffie en bevroren appeltaart. Maar er stond ook "brok"op de menukaart. Nu zijn we al enige jaren bekend met het verschijnsel "brokje", ook vandaag weer door drie meisjes gedragen, maar "brok"? Wim ging binnen poolshoogte nemen en maakte een foto zodat we niet allemaal naar binnen hoefden. Moderne tijden... inderdaad. Maar het bleek niet meer dan een soort gevulde speculaas die toch gretig genuttigd werd. Mij leek het nogal zwaar op de maag, maar ieder zijn meug.
Na de koffie en een aardig aantal kilometers verder streken we neer op een fraai stuk bloeiende hei waar we op de een of andere manier in no time met onze mobiele telefoons aan de gang gingen. De aanleiding was Mariette, vandaag weliswaar afwezig, maar deze week tot het land der appers was toegetreden en een aantal van ons daar enthousiast van op de hoogte had geappt. Dat bracht ons er toe om daar en op die plek midden in the middle of nowhere naar elkaar te appen en telefoonnummers door te geven en te fantaseren over wat er allemaal kon met die app! Groepsapp weekend commissie om maar wat te noemen...
Zonder een keer mis te lopen, of nou ja een heel klein stukje, kwamen we bij een manage met hippische trainingen. De temperatuur was inmiddels behoorlijk opgelopen. Terwijl een paar BBtjes bij de paarden stonden te kijken werd er snel een democratisch rondje gedaan over het vervolg. Volgens de routebeschrijving hadden we 16 km gelopen, het voelde als ongeveer 20 en we moesten er nog 6, het extra lusje. Lusje wel of lusje niet? De meerderheid, behalve de paardenkijkers, die er niet bij werden betrokken, vond iedereen het geen probleem om zonder lusje naar het bier te lopen. Zo kwam het dat we om 4 uur op het terras zaten midden op de bedrijvige markt in Steenwijk. We hadden dus nog wat tijd over vonden we. Wat te doen? Nog een rondje huisjes kijken? Maar nee, we waaierden alle kanten op over de markt, die aan het aflopen was en goedkoop fruit aanbood.
Zo liepen we niet alleen met onze rugzak maar ook met zakken aardbeien, kersen en ananas terug naar onze auto's. En Wies was de koning te rijk want die had voor de helft van de prijs een gezellige vuurpan gescoord voor in de tuin. Dat het een grote onhandige doos was die ze de trein in moest sjouwen vond ze geen enkel bezwaar.
We bedankten Martha en Annemiek voor de heerlijke wandeldag en gingen voldaan naar huis met een onbestemd aantal kilometers in de benen.
Marja