De BoetenbaintjesBoetenproat
De Hünenweg
- Boetenproat
Hemelvaart, deel 2
Zaterdag werd ik gewekt door een kakofonie van vogelgeluiden, de app Merlin gaf 8 verschillende soorten aan die tegelijkertijd hun lied zongen. Een heerlijke manier om wakker te worden, maar wel erg vroeg. Gelukkig lukte het om nog wat te slapen.
Meppen und Bippen
- Boetenproat
Hemelvaart, deel 1
Het was een komen en gaan in Meppen und Bippen. We begonnen met 8, wat er eigenlijk 9 hadden moeten zijn, maar Margreet S. was helaas ziek. Met 4 auto’s kwamen we gelijktijdig aan bij het Friedhof in Bokeloh. We gingen meteen op pad naar Meppen, een verrassend leuk stadje met een gezellig centrum met lekkere koffie en taart. De terugweg ging over de Hühnenwege en leidde ons langs hele oude watermolen, een prachtige Kunstschule en museum naar de rivier de Hase.
De koningin van de kleine paadjes
- Boetenproat
Vandaag even na vijven liepen Ellie en ik samen naar het station in Groningen. We concludeerden nogmaals dat we vandaag weer heel mooi gewandeld hadden van Eelde naar het Groninger café De Klikspaan, de plek van onze nazit. Ellie vond Margreet toch echt de koningin van de kleine paadjes.
Zachte krachten
- Boetenproat
Van de week kreeg ik een appje van Mariette. “Dag Manon, ga jij zaterdag mee op de laatste veurlopers wandeling van Peter? En zo ja, zou jij dan een boetenproatje willen maken. Ik vind het prettiger als iemand anders de loftrompet afsteekt dan ik.” Ik heb gereageerd met “De lat is gelegd😊😊 Prima, ik probeer er wat moois van te maken.”
Tja, en dan een Boetenproatje….. wat zal ik er van maken. Het was voor mij een dag die zich laat beschrijven met gevoel, sfeer en minder met woorden. Eerst de feiten. Margreet en ik kwamen samen uit Assen aan bij de Oringer Marke in Odoorn. Daar stonden zo’n vijf anderen al klaar. Paar minuten later arriveerden er 4 auto’s uit Groningen en stonden we start klaar met 21, 22 Boetenbaintjes waaronder Jeanet uit Wolfsheze.
De vierdaagse van Manon
- Boetenproat
Het was een hele opgave voor veurloper Manon om 22 BB-tjes veilig over 24 kilometer te loodsen om voor het donker thuis te zijn. Ze pakte het kordaat aan. ‘We gaan een soort vierdaagse lopen’. Ik snapte het niet onmiddellijk. Ze legde uit dat we vier etappes van 6 kilometer liepen en na die 6 een pauze hielden. Geen tussendoorse pauzetjes. Ah, ok, ik snapte het en vond het slim. Want je weet hoe dat gaat, gaat er 1 BB-tje plassen, dan pakt nummer 2 een broodje, nummer 3 een banaan, nummer 4 een kopje thee, en voor je het weet heb je een pauze van een half uur. Sander was ontwaakt uit zijn winterslaap. Het was weer warm genoeg om mee te lopen. En er was een nieuweling, die goed mee kon komen.
Borger-Buinen-Gasselte-Gieten
- Boetenproat
Geen rondje dus, maar een van A naar Beetje. De veurloopdames Frieda en Annemiek hadden het vervoersprobleem prima opgelost. De Groningers gingen met de bus naar Borger en met de bus van Gieten weer terug. De autorijders parkeerden in Gieten, stapten daar in de bus en konden in Gieten weer in de auto stappen. Geen stress of slapeloze nachten of er wel genoeg auto’s zouden zijn. En zo stapten 6 autorijders bij 11 stadjers in de bus. We waren blij met de lang niet-gezieners Margreet D, Efrim, Sjaak en Nicole. We misten Marja en Gerrit.
Geen thuiswedstrijd
- Boetenproat
Ik had me verheugd op een mooi rondje Norg, mijn geboorteplaats. Toen we in Zuidlaren waren, belde Janny: we gaan naar Roden, niet genoeg auto’s. We starten bij de bushalte Kastanjelaan. Willen jullie de andere rechtstreeksen informeren? Dat deden we. Drie van de vier wachtenden waren net via Roden naar Norg gereden en Petra woont in Roderwolde, dus die had helemaal een omweg gemaakt. Ai. Hotske had net 1 wandelschoen aan, die kon weer geruild worden voor 1 autorijschoen. In Roden weer telefoon: parkeren bij Albert Heijn. Daar stond de hele club, behalve Petra, die stond bij de bushalte. Toen ook zij bij de Appie was aangekomen, konden we op pad met 15. Aan Rudolf de eer om ons veilig over de nieuwe route te leiden.
Grote Zoendag
- Boetenproat
Met zijn tienen vertrokken we uit Groningen naar de Slotplaats in Bakkeveen. Daar stonden nog 5 BB-tjes, waaronder Gerrit. Na anderhalf jaar blessure en ander leed was hij er weer. HP was met zijn lange benen de snelste en vloog Gerrit om de hals en deelde zijn vreugde ook met de anderen. En terecht, want Louise en Jacqueline zie je niet elke wandeling, Thea en Hotske waren bijvangst. En natuurlijk werd Gerrit door de rest gezoend en geknuffeld. Hij straalde, wij straalden, hij was blij en wij waren blij. We stuurde virtuele zoenen en sterktes en liefs naar de virtuele meeloper Marja, wensten Peter beterschap en toen konden we op pad.