Boetenproat
Olympische pauze
We hebben er een nieuwe pauze bij. Naast de korte pauze, de lange pauze, de plaspauze, de broodjespakpauze, de omkleedpauze en de lekker-lang-in-de-zon-ligpauze, hebben we nu ook nog de Olympische pauze. Soms valt die pauze samen met de koffiestop en staan alle mobieltjes tegen elkaar in te tetteren en verslag te doen van het schaatsen.
Zilver en goud
De hele week was het weer goud geweest met de hele dag zon, geen wind en een beetje vorst. Zaterdag was het zilver, de zon was wat minder, maar nog steeds geen wind en een beetje vorst. Ireen en Sjenkie verloren goud, maar wonnen zilver. En toch hadden we ook goud met Carlijn en vandaag Sven. En niet te vergeten het brons van Antoinette. Natuurlijk was de wandeling in Norg ook goud, want dat is mijn geboorteplaats en dus de mooiste plek van de wereld.
Optellen en aftrekken
Het was een heel gereken tijdens de wandeling rond het Fochteloërveen. We waren de hele tijd aan het tellen, zowel BB-tjes als vogels. Om 1 minuut voor half tien waren we met 9, toen Gerard en Monique aan kwamen scheuren: 11 BB-tjes dus in 5 auto's. Goed onthouden. In Veenhuizen stonden er nog 4 met 3 auto's. 11 plus 4 is 15. Mooi aantal.
32.000 stappen
gaf de stappenteller van Arjen aan na twee dagen winterwandelen. Wij hebben dan nog meer gelopen, want hij heeft lange benen. De voortekenen voor het winterkampeerweekend waren niet zo gunstig: Erna en Jan R. meldden zich af, Thea was ziek en ging ook niet mee, op het huis van Janet en Arjen was donderdag tijdens de storm een boom gevallen en bijna hadden ze niet mee kunnen gaan, vrijdag werd Annemiek door de griep geveld en kon dus niet mee, en Staatsbosbeheer adviseerde om de bossen te mijden.
Mooie diezige eerste wandeling in 2018
"Oh jee", dacht ik toen Mariette me bij de koffiestop in Zuidlaren vroeg of ik het stukje voor de site dit keer voor mijn rekening wilde nemen. We hadden er immers de helft van de wandeling al op zitten en ik had weinig anders gedaan dan kletsend achter de voorloper aan te lopen zonder al te veel notitie te nemen van de omgeving. Vanuit mijn ooghoeken had ik heus wel gezien dat de wandeling heel mooi was, maar waar we nou precies zaten?
Kerstbal
Dat was volgens Peter de vorm van de laatste wandeling van 2017. Het was inderdaad een rondje met Oudemolen als begin- en eindpunt, maar echt mooi rond was ie toch niet. Er zaten inhammen en punten in, beetje rafelig dus. Misschien toch meer een kerstster.
Sneeuwpop8tje
We kenden al het krakelingen8tje van Annemiek en Martha en het waterhoofd8tje van Jan R. Marja bedacht een nieuwe variant: het sneeuwpop8tje. Dat is een achtje met een dikke buik en een klein hoofd. Bij vertrek van de parkeerplaats in Exloo vertelde Marja aan 10 medewandelaars dat we twee 8tjes zouden doen. Twee achtjes? Oh, ik bedoel natuurlijk twee rondjes, die samen een achtje vormen. Maar het woord achtje zat vast in haar hoofd en ze vervolgde door te zeggen dat het eerste achtje een grote ronde was gevolgd door een klein achtje, oh nee rondjes dus, van precies 10 kilometer. Koffie en nazit waren bij Bussemaker. Enfin, rondjes of achtjes, wij volgden haar wel.
De ontdekking van de molshoop
15 BB-tjes en 7 auto’s verzamelden zich in de Kerkstraat in Wedde. Voor het eerst hadden de autoruiten gekrabd moeten worden. Het landschap was er prachtig van geworden: berijpte velden onder een stralende zon en windstil. Wel lagen er overal vreemde zwarte bulten, vond Henny. Laura R. legde uit dat het molshopen waren en gaf uitgebreid voorlichting over het ontstaan van de hopen en hoeveel zand een mol kan verplaatsen. Voor Henny ging een nieuwe wereld open.