De BoetenbaintjesBoetenproat
34 kilometer, maar dan heb je ook wat!
- Boetenproat
Uitgeteld lagen we op de bank in Delfzijl bij Laura en Jan: 9 Boetenbaintjes die 34 (34, echt waar!) kilometer in de benen hadden. Jan was zo aardig om de soep voor ons op te scheppen en aan te geven, de rest moesten we helaas zelf doen. Dat betekende lopen van de bank naar de tafel en weer helemaal terug. Bijna onhaalbaar en vergezeld van veel gezucht en gesteun. En van de slappe lach.
Voorjaar in Havelte
- Boetenproat
Het was voor Alda en mij de tweede veurloop binnen een maand. We worden dus al een piepklein beetje ervaren, hoewel we het allebei wel rustig vinden dat het nu weer een tijdje duurt voor we aan de beurt zijn.
Een beetje winter
- Boetenproat
Toen ik van de week bij Mariette op ziekenbezoek was na haar onfortuinlijke val kwam zij na het uitwisselen van de wederwaardigheden over haar gebroken heup al snel met de mededeling dat ik maar plaatsvervangend stukjesschrijfster moest zijn. Want om nou een stukje te schrijven op basis van wat Peter haar vertelt, da’s ook zo wat…
Winterkamperen met een gebroken heup
- Boetenproat
Het is niet handig om vlak voor het winterkampeerweekend je heup te breken. Nou is het natuurlijk überhaupt niet handig je heup te breken, maar de timing was helemaal fout. Op dinsdagavond gleed ik uit in de douche: een veel voorkomend huis- tuin- en keukenongeluk. In een split second lag ik op mijn rechterkant, bovenbeen en bovenarm hadden het meest te lijden, gelukkig was het hoofd niet tegen de stenen zijkant geklapt.
Aldamar of Maralda
- Boetenproat
Je kent ze wel die huizen die een naam hebben die een combinatie is van de voornamen van de bewoners. De Boetenbaintjes hebben nu een 2de vrouwelijk veurlopersduo, na Marthanne of Annemart. Ik vind Maralda wel mooi, omdat ik dat associeer met Esmaralda (kostbare groene smaragd). Aldamar heeft ook al wel wat. Mijn jongste zusje had toen ze 14 was een Italiaans vriendje op afstand, die Aldemaro heette en ze heeft haar eerste paard toen ook zo genoemd.
Kruisweg, Kerkenpad en Kale Jonker
- Boetenproat
Mooie namen en ingrediënten voor een après-kerstwandeling. Een deel van de route was bewegwijzerd met een kruis, zo eentje als op de plee en stortbak stond in de Dr. Denkerpuzzel stond en de mooie plaats Heiligerlee als oplossing had. Maar niemand wist hoe dat pad heette. En Janny was er niet om het pad met haar familiewapen te lopen. We liepen aan het eind trouwens heel veel kilometers over ’t Pad, dat ons o.a. langs een boomgaard leidde waar naast de fruitbomen op paaltjes tientallen koffiemokken hingen en verderop langs ’t Pad hingen de mokken en theepotten gewoon aan de openbare weg. Wij hadden het naar onze zin daar rond Nuis, Marum, Boerakker en Mienscheer en namen het geluid van de A7 voor lief.
De val van Berend
- Boetenproat
Wat voor Drenthe het stroomdal van de Drentse AA is en voor Groningen Westerwolde met zijn Ruiten AA en Westerwoldse AA, is voor Friesland De Leijen, een meer gelegen tussen Eastermar en Opeinde. De eerste keer dat we er kwamen was met een nachtwandeling (ja, die bestonden ooit) onder leiding van rooie Thea. We kwamen midden in een groep schapen terecht, we hoorden honderden kikkers kwaken, we kregen toastjes met brie en Thea las een spannend verhaal voor. Het was midden in de zomer en droog.
Veel kerkjes en 2 Sinterklazen
- Boetenproat
Bij het station was er om half 10 wederom de nodige verwarring; hoe krijgen we dat toch steeds voor elkaar? 9 BBtjes en 4 auto’s stonden klaar voor vertrek, dat waren dus twee auto’s te veel. Bovendien was "klaar voor vertrek" makkelijker gezegd dan gedaan, want niemand wist waar hij naar toe moest. Gerard, de veurloper was er niet.